است كه بالغير ممكن باشد . ) و قسم سوّم ( امكان بالذات ) ، موجب لغويت اعتبار امكان بالغير است ، ( زيرا مقصود از ممكن بالغير اين است كه ماهيت به واسطه غير امكان وجود پيدا كند ، و مفروض اين است كه ماهيت بالذات امكان وجود را دارد ) . * * *